زنده یاد جعفر سلماسی اولین مدال آور ورزش ایران که در المپیک 1948 لندن برنده ی مدال برنز دسته ی پر وزن وزنه برداری شد، در تعریف خاطره های ورزشی خود از سه ورزشکار بزرگ جهان به نیکی یاد می کند: 1- جسی اونس دونده ی معروف دوهای سرعت و پرش طول آمریکایی که با درخشش خیره کننده اش باعث خشم و قهر آدولف هیتلر در بازی های المپیک 1936 برلین شد. 2- پاوو نورمی دونده ی فنلاندی و برنده ی مدال های المپیک در دوهای نیمه استقامت و 3- زنده یاد غلام رضا تختی.
سلماسی می گوید: «... پهلوان غلام رضا تختی در جوانمردی و داشتن اخلاق و رفتارهای یک قهرمان راستین زبانزد خاص و عام است. در بازی های المپیک 1960 رم، من مربی تیم ملی وزنه برداری ایران بودم. در مراسم گشایش بازی ها، تیمسار محمد دفتری، سرپرست ورزشکاران ایرانی، پرچم ایران را به دست غلام رضا تختی داد که پیشاپیش ورزشکاران و هیأت ایرانی رژه برود. ایشان پرچم را در مقابل من به زمین گذاشت و اظهار داشت: «با بودن آقای سلماسی که نخستین کسی است که نام ایران را در میدان های ورزشی جهان پرآوازه کرد، این افتخار، حق هیچ ورزشکار دیگری نیست ...»
من که از جوانمردی و احساسات ایشان شگفت زده شده بودم، به اصرار زیاد از او خواستم که پرچم را حمل کند. ولی او زیر بار نرفت و با پافشاری این قهرمان واقعی، این افتخار بزرگ به من واگذار شد. این خاطره را که یادآور ایثارگری و جوانمردی پهلوان تختی است و نظیرش در کشتی جهان هم کمتر دیده می شود، هرگز فراموش نخواهم کرد.»
گواهان و شاهدان این کلاس درس اخلاق و پهلوانی می گویند: «اشک از چشمان سلماسی جاری می شود و بر گونه های جهان پهلوان تختی بوسه می زند و رو به شاگردان وزنه بردارش می گوید: «عزیزانم، دلم می خواهد به مفهوم معرفت و بزرگواری و احترام به کسوت پی ببرید. می بینید که این جوانمرد چگونه از بزرگ ترین افتخاری که شاید یک بار یا به ندرت، چند بار، نصیب یک ورزشکار در بازی های المپیک می شود، بدین سان بزرگ منشانه گذشت ...؟»
یادشان گرامی باد
سید عسکر موسوی
برچسب ها :