کشتی در المپیک در هردو رشته ای آزاد و فرنگی موفق ظاهر شد

امروز که تب و تاب المپیک فروکش کرده و هیجانات ناشی از پیروزی های غرورآفرین دلاور مردان ورزش ایران جای خود را به منطق داده است بد نیست مروری کنیم بر عوامل موفقیت های بزرگی که در المپیک لندن نصیب ورزش ایران شد و اگر این را یک فرصت بدانیم یقینا بازهم در آینده شاهد تکرار این افتخارات خواهیم بود اما اگر در باد این قهرمانی ها بخوابیم شکی نیست که المپیک لندن باعث افت و نزول ورزش ماخواهد شد.

برای اینکه خیلی دقیق و موشکافانه وارد بحث شویم جا دارد جزء به جزء مسائل را در چند مرحله بشکافیم و بررسی و تحلیل دقیقی روی آن داشته باشییم تا ببینیم آیا این درخشش اتفاقی بود و یا توانمندی ورزش ایران ر ا نشان داد!

از کشتی شروع می کنیم که بواقع در لندن شاهکار کرد و باردیگر خود را به عنوان گل سرسبد ورزش ایران نشان داد و ثابت کرد که بی جهت نیست که گفته می شود کشتی در رگ و خون مردم ایران زمین جریان دارد.

کشتی در المپیک در هردو بخش آزاد و فرنگی موفق ظاهر شد و اگر چه توقعات از رشته ‌آزاد زیادتر و بیشتر از این حرف ها بود اما قبول کنیم که برخی عوامل ناخواسته به سراغ شاگردان رسول خادم آمد تا خادم نتواند از تمام توان کشتی گیران خود در راه سرافرازی بیشتر کاروان ایران بهره گیرد.

اما اگر بازهم مقایسه ایی با المپیک های گذشته داشته باشیم خواهیم دید که کسب یک مدال نقره و دو برنز در المپیک کارنامه قابل قبولی است و اگر بخواهیم آن را مقایسه کنیم با برخی رشته ها که دو قرن است در المپیک ها شرکت می کنند اما بالاتر از رده های هفتادم و هشتادم ورزشکاران آنها قرار نگرفته اند متوجه خواهیم شد که کشتی آزاد چه کار بزرگی کرده است اگرچه بازهم اعتقاد داریم رضا یزدانی ما می توانست کشتی آزاد را هم طلایی کند اما آن اتفاق و آن مصدومیت این مهم را از کشتی ایران گرفت.یا توقعات از مهدی تقوی و حسن رحیمی بیش از این حرفها بود اما آنها هم در حد و اندازه خود ظاهر نشدند و قدر خود را ندانستند.

اما در فرنگی بواقع ایران شاهکار کرد و از معدود کشورهایی بود که توانست در سه وزن سه مدال طلای المپیک را صید کند و اگر تقسیمات پشت پرده و اتفاقات مافیای کشتی نبود چه بسا شاگردان محمد بنا با 6 مدال خوشرنگ المپیک را به تسخیر خود در می آوردند با این وجود بازهم شاهکار بود و باید آن را به عنوان برگ زرین کشتی و ورزش ایران در کلکسیون افتخارات دیار پهلوانان ثبت و ضبط کرد.

محمد بنا معمار بزرگ کشتی جهان در این عرصه یکه تاز بود و باید درود فرستاد به غیرت و همت او که با تربیت چنین شاگردانی کاری کرد کارستان و آنچنان شاگردان او روی تشک می غریدند و می خروشیدند که دل شیر هم از خروش آنها به لرزه در می آمد و همه دنیا شاهد دلاوری های کشتی گیران دلاور ایران عزیز در المپیک لندن بودند.

اکنون بپردازیم به این موضوع که مدیریت حاکم بر فدراسیون کشتی چه نقشی در این گیرودار داشته است.

بدون شک کشتی ما همواره از حاشیه ها ضربات زیادی خورده و در هر میدانی که شکستی حاصل شده می بینیم شکست از داخل بوده و نه از خارج و روبرو و کشتی ما در بیشتر مواقع مدال را به دلیل اختلافات درونی از دست داده است.

اینبار خوشبختانه فردی بر مدیریت کشتی نظارت داشت که سالها عمر خود را در ورزش گذارنده و با استفاده از تجاربش اجازه نداد آن درگیری ها و اتفاقات گذشته به بدنه کشتی نفوذ کند و با سکوت خود و با مدیریت صحیح خود کشتی را با همه مدعیانش و با همه کارشناسان موافق و مخالفش به همان سمتی هدایت کرد که انتهای آن ساحل آرامش در المپیک و موفقیت های درخشان در این عرصه بود.

حجت اله خطیب که هنوز هم کلمه ایی درخصوص نقش خود در موفقیت های کشتی صحبت نکرده یقینا در این چند ماه گذشته خون دل ها خورد تا اجازه ندهد کشتی از درون و از بیرون ضربه بخورد و این شد که مربیان و کشتی گیران ما با آرامش خاطر در المپیک خودنمایی کردند.

اگرچه به نظر می رسد خطیب امروز مظلوم واقع شده اما وجدان های پاک و آگاه و بیدار فرق انسان و مدیر دلسوز و کاربلد را با دیگران تشخیص می دهند و ما نیز به نوبه خود به خطیب خداقوتی جانانه می گوییم هرچند که بی انصافی است اگر از مدیران سابق فدراسیون نامی نبریم که بلافاصله بعد از المپیک پکن با یک برنامه دقیق و اصولی فضای خوبی را بر کشتی حاکم کردند و خطیب نیز به خوبی با استفاده از تجارب خود و ادامه دادن راههای درست و اصولی مدیران گذشته فضا را برای این موفقیت بزرگ در المپیک لندن فراهم آورد.
*سیدرضافیض آبادی- منبع:پایگاه اطلاع رسانی وزارت ورزش و جوانان